Als je mij een paar jaar geleden had verteld dat ik ooit een eigen praktijk zou hebben waarin ik met Ayurveda en marma werk, had ik je waarschijnlijk een beetje vreemd aangekeken. Niet omdat ik niet voelde dat er meer was dan alleen doorgaan, presteren en alles met je hoofd willen begrijpen. Dat voelde ik al langer, maar ik wist nog niet welke taal daarbij hoorde. Ik wist niet hoe ik kon luisteren naar wat mijn lichaam mij probeerde te vertellen, zonder het meteen te willen oplossen, wegduwen of bedekken.
Ayurveda kwam niet in mijn leven als een kant-en-klaar antwoord. Het kwam eerst als herkenning. Als een manier van kijken waarin lichaam, gedachten, emoties, ritme en alles wat je meemaakt niet los van elkaar staan. Niet als losse problemen die ieder hun eigen oplossing nodig hebben, maar als onderdelen van één geheel. Dat raakte mij, omdat ik lange tijd vooral goed was geweest in functioneren. Hard werken, doorgaan, voor anderen zorgen, mezelf bij elkaar houden. En ondertussen steeds minder goed voelen wat ik zelf eigenlijk nodig had.
Mijn lichaam liet dat natuurlijk al veel eerder merken. Niet altijd op een manier die ik meteen begreep. Ik kon mij zwaar voelen, moe, onrustig of juist heel erg “aan” staan. Ik kon eten gebruiken als troost, terwijl ik eigenlijk op zoek was naar iets heel anders. Ik kon proberen om met discipline, regels of een nieuw plan grip te krijgen, maar uiteindelijk kwam ik steeds weer bij dezelfde vraag uit: wat probeer ik eigenlijk niet te voelen?
Dat is misschien wel het grootste verschil dat Ayurveda mij heeft gebracht. Het leerde mij om niet alleen te kijken naar wat ik wilde veranderen, maar ook naar wat eronder lag. Niet alleen: hoe kom ik van deze klacht af? Maar ook: wat vraagt mijn lichaam van mij? Wat kan ik op dit moment wel verteren, en wat niet? Niet alleen voeding, maar ook prikkels, verwachtingen, verdriet, boosheid en alles wat het leven soms met zich meebrengt.
Toen ik dat begon te begrijpen, veranderde mijn blik op mezelf. Ik hoefde niet steeds strenger te zijn. Ik hoefde niet alles weg te halen of mezelf te vertellen dat ik het nu eindelijk “goed” moest doen. Ik mocht juist gaan kijken naar wat ik kon toevoegen. Meer ritme. Warmte. Rust. Voeding die mij werkelijk voedt. Momenten waarop ik niet hoef te presteren. En vooral: meer eerlijkheid naar mezelf.
Marma bracht mij vervolgens nog dichter bij mijn lichaam. Waar Ayurveda mij woorden gaf voor wat ik voelde, liet marma mij het ook echt ervaren. Op de behandeltafel ontdekte ik hoeveel mijn lichaam mij wilde vertellen en dat het genoeg was om met aandacht te luisteren. Ik vroeg me vaak af wat voelen nou eigenlijk is. Hoe doe je dat dan? Vaak probeerde ik toch weer taal te geven aan een gevoel. Dan koppelde ik het aan een verhaal of gaf ik het woorden. Maar door marma leerde ik pas echt voelen. Gewoon aandacht geven, liggen en laten gebeuren. Niet door er hard aan te trekken, niet door iets open te breken, maar door veiligheid, rust en aanraking.
Ik heb zelf ervaren hoe bijzonder het kan zijn wanneer je lichaam eindelijk niet meer alles hoeft vast te houden. Er is door marma een nieuwe vorm van contact met mijn lichaam ontstaan. Er is een andere relatie, een andere vorm van verbinding geboren. En dat heeft mijn leven veranderd. Hoe ik naar mezelf kijk, maar daarmee ook naar andere mensen. Marma heeft mij laten voelen dat ik niet alles hoef te begrijpen voordat er iets mag veranderen. Dat mijn lichaam geen tegenstander is die ik moet beheersen, maar een plek waar ik weer thuis mag komen.
Dat betekent niet dat mijn leven ineens perfect werd. Ik heb nog steeds momenten waarop ik te veel wil, te snel ga of liever iets wegstop dan ernaar kijk. Maar het verschil is dat ik het nu sneller herken. Ik ben meer in gesprek met mezelf. Ik luister eerder. En ik probeer niet meteen in strijd te gaan met wat ik voel. Ik sta steeds meer toe dat mijn lichaam onthoudt en met me communiceert. Ik probeer niet meer mijn lichaam vóór mij te laten werken, maar voel in alles dat we samenwerken. Als team. En dat voelt heel fijn.
Er zijn zoveel redenen waarom je het contact met je lichaam verliest of misschien wel nooit hebt kunnen opbouwen zoals je zou willen. Maar ik geloof er heilig in dat dit hersteld kan worden. Wat er ook is gebeurd en wat het perspectief dan ook is.
Dat is ook wat ik mensen bij Marma & Meer gun. Niet dat zij na één behandeling een ander mens worden. Niet dat alles wat moeilijk is ineens verdwijnt. Maar wel dat er een moment ontstaat waarop je weer contact maakt met jezelf. Waarop je lichaam niet alleen iets is dat je meesleept door de dag, maar iets waar je naar kunt luisteren. Een lichaam dat signalen geeft, grenzen aangeeft en soms vooral vraagt om aandacht, rust en zachtheid.
Ayurveda en marma hebben mij niet geleerd hoe ik een perfect leven moet leiden. Ze hebben mij geleerd dat gezondheid niet alleen zit in wat je eet, hoeveel je beweegt of hoe goed je je planning op orde hebt. Gezondheid zit voor mij ook in de relatie die je met jezelf hebt. In de manier waarop je reageert wanneer je lichaam iets laat merken. In of je bereid bent om te luisteren, ook wanneer het antwoord niet meteen makkelijk is.
